Κήλη ονομάζουμε οποιαδήποτε προβολή (πρόπτωση) σπλάχνου μέσα από ένα έλλειμμα (τρύπα) στο τοίχωμα της κοιλάς.

Τύποι κηλών

Βουβωνοκήλη

Ο πιο συχνός τύπος κήλης. Εμφανίζεται στο ύψος του βουβωνικού συνδέσμου, στην περιοχή δηλαδή που ο μηρός ενώνεται με τον κυρίως κορμό του σώματος μας. Περιέχει συνήθως, λεπτό, παχύ έντερο ή επίπλουν (μπόλια-πάννα)

Μηροκήλη

Εμφανίζεται περίπου στην ίδια περιοχή με τη βουβωνοκήλη, μόνο που βρίσκεται κάτω από τον βουβωνικό σύνδεσμο, στην περιοχή που ανατομικά ονομάζεται μηριαίος δακτύλιος. Είναι πιο συχνή στις γυναίκες

Ομφαλοκήλη

Οφείλεται σε έλλειμα της περιοχής του ομφαλού και στα παιδιά είναι εκ γενετής πάθηση, λόγω μη σύγκλεισής του ομφαλικού δακτυλίου. Στους ενήλικες είναι επίκτητη διάνοιξη.

Επιγάστρική κήλη

Εμφανίζεται σαν διόγκωση πάνω από τον οφαλό, κατά μήκος της λευκής γραμμής (της γραμμής που ενώνει τον δεξιό με τον αριστερό ορθό κοιλιακό μυ)

Μετεγχειρητική κήλη

Δημιουργείται πάνω ακριβώς στην τομή προηγούμενης επέμβασης στην κοιλιά. Είναι η πιο συχνή κήλη μετά τη βουβωνοκήλη

Κήλη των αθλητών (σύνδρομο κοιλακών προσαγωγών)

Εμφανίζεται σε αθλητές (κυρίως ποδοσφαιριστές, καλαθοσφαιριστές), λόγω τραυματισμού στη βουβωνική περιοχή, με αποτέλεσμα την χαλάρωση των βουβωνικών στομίων με συνοδό ρήξη απονευρώσεων, μυών ή συνδέσμων της περιοχής. Βιώνεται από τους αθλητές σαν έντονο άλγος της περιοχής που μπορεί να αντανακλά στους όρχεις και επιδεινώνεται με την άσκηση, την έκταση ή την στροφή των ισχίων.

Αιτία ανάπτυξης των κηλών

Οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες, σε έντονη φυσική άσκηση, χειρονακτική άσκηση που συνδιάζεται με άρση βάρους, σε παχυσαρκία.

Φυσιολογική εξέλιξη των κηλών

Οι κήλες δεν υποστρέφουν, ούτε μικραίνουν σε μέγεθος. Μπορεί να μείνουν επί χρόνια οι σταθερές χωρίς συμπτωματολογία. Συνήθως με την πάροδο του χρόνου μεγαλώνουν ή παρουσιάζουν συμπτώματα, όπως διόγκωση στην περιοχή, πόνο, αίσθημα καψίματος ή και βάρους. Οι περισσότερες κήλες ανατάσσονται με την εφαρμογή πίεσης με τα δάκτυλά μας. Όταν το όργανο που προβάλει δεν ανατάσσεται τότε μιλάμε για μη ανατασσόμενη ή περισφιγμένη κήλη. Σε περίπτωση που στην κήλη αυτή διακοπεί η αιμάτωση του οργάνου που προπίπτει (στραγγαλισμός), έχουμε μια επείγουσα κατάσταση γιατί η ισχαιμία οδηγεί μοιραία σε νέκρωση του τμήματος που βρίσκεται εντός της κήλης.

Θεραπεία κηλών

Είναι χειρουργική. Μετά την ανάταξη του οργάνου μέσα στην κοιλιά, γίνεται διόρθωση του ελλείμματος (τρύπας) στο τοίχωμα της κοιλιάς με τοποθέτηση πλέγματος, προς ενίσχυση του αδύνατου σημείου. Σε πολλές περιπτώσεις, ειδικά στις βουβωνοκήλες μπορεί να γίνει χωρίς γενική αναισθησία και ο ασθενής αμέσως μετά το χειρουργείο να επιστρέψει στο σπίτι του.